اوزون‌حسن

ویکی‌پدیا، آچیق بیلیک‌لیک‌دن
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Flag of Ak Koyunlu.svg اوزون‌حسن آغ‌قویونلو Flag of Ak Koyunlu.svg
بیگ
اوزون‌حسن بایاندور آغ‌قویونلو
شاهنشاه ایران
سلطان السلاطین الإیرانیة
ملک الملوک الإیرانیة
جمشید شوکت و فریدون رایت و دارا درایت[۱]
پادشاه ایران[۲]
آغ‌قویونلولار دؤولتی'نین بیرینجی پادیشاهی
[۳][۴]
آغ‌قویونلولار دؤولتی'نین اساسینی قویان[۵][۶]
Hasan Agha.png
اوزون‌حسن‌دن بیر شکیل، اوروپالی بیر نقّاش طرفیندن چکیلمیش بیر شکیل
ایللر۱۴۵۳ (میلادی) - ۱۴۷۱ (میلادی) (محلّی دوولت) دیاربکر
۱۴۷۱ (میلادی) -۱۴۷۸ (میلادی) (بؤیوک دؤولت) تبریز
تاج‌قویماق۱۴۶۹ (میلادی)، دیاربکر
ایش اوسته گلمکاوزون‌حسن بایاندور، قاراقویونلولار دؤولتی‌نی مغلوب ائتدی و آغ‌قویونلولار دؤولتی'نی قوردو.
کامیل آداوزون حسن بن علی بن قرا یولوق عثمان
لقب(لر)سولطان اوزون حسن بیگ بایاندور آغ‌قویونلو
دوغوم گونو۲۷ مارس ۱۴۲۳ (میلادی)
دوغوم یئریدیاربکر
اؤلوم۶ ژانویه ۱۴۷۸ (میلادی) (۵۵ یاشینا یاخین)
اؤلوم یئریتبریز
باسدیریلان یئرتبریز ۷ ژانویه ۱۴۷۸ (میلادی)
سونراکی شاهسولطان خلیل آغ‌قویونلو
اؤنجه‌کی شاهجهانگیر بیگ (طایفا باشچی‌سی)
میرزا یوسف (قاراقویونلو) (سولطان کیمی، اؤلکه حاکیمی)
آروادلارسلجوق‌شاه بیگیم
دئسپینا خاتون
دؤولت‌شاه خاتون
کاخدیاربکر قالاسی
سگگیز جنت سارایی (تبریز)
سولالهبایاندور ائلی، آغ‌قویونلولار دؤولتی
آتاسیعلی بیگ
آناسیسارا خاتون
اوشاقلارخلیل بیگ
یعقوب بیگ
مقصود بیگ
یوسف بیگ
عالم‌شاه بیگیم
دینایسلام (سونی)


اوزون حسن٬ حسن بی بایاندور - آغ‌قوْیونلو دؤولتی‌نین (۱۴۶۷-۱۵۰۸ میلادی) بانیسی٬ سرکرده و دؤولت خادیمی. بایاندور طایفاسیندان ایدی. اۇجا بوْیلو اوْلدوغونا گؤره «اۇزون حسن» لقبینی آلمیشدی. حسن بی بایاندور ۱۴۲۳-جۆ ایلده آنادان اوْلموشدور. علی بی ابن عثمان بی‌ین اوْغلو٬ قارا یۇلوق عثمان بی‌ین نوه‌سی‌دیر. کیتاب-دیاربکیریّه کیتابیندا باباسی عثمان بیدن باشلاماق‌لا بایاندور خانین اۇزون حسنین ۵۲-اینجی باباسی اوْلماسی گؤستریلیر.


آغ‌قویونلولارین حؤکوم‌سوردوغو اراضی‌لری ۱۴۷۸-جی میلادی ایلده

گؤرونتولر[دَییشدیر]

اۇزون حسن آغ‌قوْیونلو، آغ‌قوینولار دؤولتی‌نین بیرینجی سولطانی
آغ‌قویونلولارین حؤکوم‌سوردوغو اراضی‌لری ۱۴۷۸-جی میلادی ایلده


قالری[دَییشدیر]

قایناق‌لار[دَییشدیر]

  1. Muʾayyid S̲ābitī, ʻAlī (1967). Asnad va Namahha-yi Tarikhi (Historical documents and letters from early Islamic period towards the end of Shah Ismaʻil Safavi's reign.). Iranian culture & literature. Kitābkhānah-ʾi Ṭahūrī., pp. 193, 274, 315, 330, 332, 422 and 430. See also: Abdul Hussein Navai, Asnaad o Mokatebaat Tarikhi Iran (Historical sources and letters of Iran), Tehran, Bongaah Tarjomeh and Nashr-e-Ketab, 2536, pages 578,657, 701–702 and 707
  2. H.R. Roemer, "The Safavid Period", in Cambridge History of Iran, Vol. VI, Cambridge University Press 1986, p. 339: "Further evidence of a desire to follow in the line of Turkmen rulers is Ismail's assumption of the title 'Padishah-i-Iran', previously held by Uzun Hasan."
  3. The Aq-qoyunlu and Land Reforms (Turkmenica, 11)
  4. C. Ibrahimov, Azərbaycanın XV Əsr Tarixinə Dair Oçerklər, s. 78
  5. The Aq-qoyunlu and Land Reforms (Turkmenica, 11)
  6. C. Ibrahimov, Azərbaycanın XV Əsr Tarixinə Dair Oçerklər, s. 78

آذربایجان جۆمهوریتی تۆرکجه‌سی ویکی‌پدیاسی‌نین ایشلدنلری طرفیندن یارانمیش«Uzun Həsən»، مقاله‌سیندن گؤتورولوبدور. (27 avqust 2015 تاریخینده یوْخلانیلیبدیر).