ملا رفیع‌الدین محمد واعظ قزوینی

ویکی‌پدیا، آچیق بیلیک‌لیک‌دن
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ملا رفیع‌الدین محمد واعظ قزوینی - آذربایجانین صفوی دؤورونده شاعیر. تورک و فارس دیل‌لرینده شعر یازیب. بو شاعیر 1027 هیجری-قمری‌ده قزوین‌ین صفی‌آباد کندینده آنادان اولوب و 1089 هیجری-قمری‌ده وفات ائتمیشدیر.  

یارادیجی‌لیغی[دَییشدیر]

وورما چوق رنگ گولوم عارض جانانیمیزه

گیرمه ای باده گلرنگ بیزیم قانیمیزه

اول نه رخ دور نه طراوت که اونین فیضیندن

گول اولور خار اگر ال وورا دامانیمیزه

اول نه لب دیر نه حلاوت دیر بو

که شکر سؤزلری اود سالدی بیزیم جانیمیزه

نئجه کیم غنچه سیراب گؤلر شبنم­دن

اول گؤلر یوزلی گولر دیده گیریانیمیزه

گون گیبی سیره قلج دون پئجه بیزدن گئچدین

نه بیلر سن کی نه گون گئچدی یازیق جانیمیزه

خار راه اولدو مسیحا کیبیه بیر سوزن

وای اگر بخیه یئتسه گریبانیمیزه

ساییلور داداودهش خلق جهان ایچره بو گون

وئره فتوا اگر اول خصم بیزیم قانیمیزه

رزقیمیز غصه دین از بس که بوغازدا دوکولور

نه عجب سایه لر آبیمیزی دانیمیزه

مدعی بیرله سوزوم واردی سخنورلیکده

قانی بیر حاکم عادل یئسه دیوانیمیزه

قانی بیر دیللی فغان عرض ائده واعظ سوزومو

بیزه تورکو دئین اول یار سخندانیمیزه

قایناق[دَییشدیر]

  • سیری در تاریخ زبان و لهجه های ترکی؛ دوکتور جواد هئیت، تهران ، پیکان نشری،1380