عدالت و اینکیشاف حیزبی

ویکی‌پدیادان، آچیق بیلیک‌لیک‌دن
پرش به ناوبری پرش به جستجو
عدالت و اینکیشاف حیزبی

Adalet ve Kalkınma Partisi
قیسا آدیAK PARTİ (رسمی)[۱]
AKP (غیر-رسمی)[۲]
باشچیرجب طیب اردوغان
باش کاتیبفاتیح شاهین
مجلیس قروپو باشقانیعیصمت ییلماز
سؤزچوعمر چلیک
قۇروجورجب طیب اردوغان
قورولوش۱۴ آقوست ۲۰۰۱؛ ۲۱ ایل قاباق (۲۰۰۱-۰۸-14)
Split fromفضیلت حیزبی
مرکزیسؤگۆت‌اؤزۆ جادده‌سی، چانقایا، آنکارا
جوانلار قانادیآک گنجلیک
عۆضو اوْلانلار (۲۰۲۲)Decrease ۱۱٫۰۴۰٫۱۳۹[۳]
ایدئولوژی
Political positionساغچیلیق[۳۲][۳۳]
تاریخی:
ساغ مرکزیتچیلیک[۳۴][۳۵]
میللی باغلانتیجومهور ایتیفاقی
اوروپا باغلانتی‌سیآوروپا موحافیظه‌کارلار و رفورمچولار حیزبی (۲۰۱۳–۲۰۱۸)
رنگ(لر)  نارینجی
  گؤی
  آغ
تورکیه بؤیوک میللت مجلیسی
۲۸۶ / ۶۰۰
بؤیوک‌شهر بلدیه باشقانلاری
۱۵ / ۳۰
ایل بلدیه باشقانلاری
۲۵ / ۵۱
ایلچه بلدیه باشقانلاری
۵۵۹ / ۹۲۲
بلده بلدیه باشقانلاری
۲۲۲ / ۳۸۷
بؤیوک‌شهر بلدیه مجلیس‌لری
۱٬۳۷۹ / ۲٬۵۹۱
ایل مجلیس‌لری
۷۸۰ / ۱٬۲۵۱
بلدیه مجلیس‌لری
۱۰٬۵۳۹ / ۲۰٬۴۹۸
حیزب بایراقی
فایل:Flag of AK Parti.png
وئب‌سایت
https://www.akparti.org.tr/
آغ پارتی تبلیغی

عدالت و اینکیشاف حیزبی (تورکیه تورکجه‌سی: Adalet ve Kalkınma Partisi) قیساجا آک پارتی (تورکیه تورکجه‌سی: AK Parti)، ۱۴ آقوست ۲۰۰۱ تاریخینده رجب طیب اردوغان طرفیندن قورولان و تورکیه‌ده فعالیت ائدن سیاسی حیزب دیر.

قایناقلار[دَییشدیر]

  1. ^ AK PARTİ (tr). yargitaycb.gov.tr.
  2. ^ Hüseyin Şengül. AKP mi, AK Parti mi? (tr). bianet.org.
  3. ^ Adalet ve Kalkınma Partisi (tr). Court of Cassation.
  4. ^ "Erdogan faces serious setbacks in Turkish local elections". The Toronto Star. April 2019.
  5. ^ The AK Party's Islamic Realist Political Vision: Theory and Practice (June 2014).
  6. ^ (Dec 2009) «The Justice and Development Party's Conception of "Conservative Democracy": Invention or Reinterpretation?». Turkish Studies 10 (4): 595–612. DOI:10.1080/14683840903384851.
  7. ^ "AKP yet to win over wary business elite". Financial Times. 8 July 2007.
  8. ^ Cagaptay, Soner (2014). The Rise of Turkey. Potomac Books. p. 117.
  9. ^ Yavuz, M. Hakan (2009). Secularism and Muslim Democracy in Turkey. Cambridge University Press. p. 105.
  10. ^ "Erdoğan's Triumph". Financial Times. 24 July 2007. Archived from the original on 2021-03-07. Retrieved 2022-08-29. The AKP is now a national conservative party — albeit rebalancing power away from the westernised urban elite and towards Turkey's traditional heartland of Anatolia — as well as the Muslim equivalent of Europe's Christian Democrats. {{cite news}}: Check |url= value (help)
  11. ^ Abbas, Tahir (2016). Contemporary Turkey in Conflict. Edinburgh University Press.
  12. ^ Bayat, Asef (2013). Post-Islamism. Oxford University Press. p. 11.
  13. ^ Gunes, Cengiz; Zeydanlioglu, Welat, eds. (2013). The Kurdish Question in Turkey. Routledge. p. 270.
    Konak, Nahide (2015). Waves of Social Movement Mobilizations in the Twenty-First Century: Challenges to the Neo-Liberal World Order and Democracy. Lexington Books. p. 64.
    Jones, Jeremy (2007). Negotiating Change: The New Politics of the Middle East. I.B. Tauris. p. 219.
  14. ^ Osman Rifat Ibrahim. AKP and the great neo-Ottoman travesty. Al Jazeera.
  15. ^ (1998) «Turkish identity and foreign policy in flux: The rise of Neo‐Ottomanism». Critique: Critical Middle Eastern Studies 7 (12): 19–41. DOI:10.1080/10669929808720119.
  16. ^ (2010) «Turkey: Redrawing the Middle East Map or Building Sandcastles?». Middle East Policy 17: 115–136. DOI:10.1111/j.1475-4967.2010.00430.x.
  17. ^ Kuru, Ahmet; Stepan, Alfred (2012). Democracy, Islam, and Secularism in Turkey. Religion, Culture, and Public Life. Columbia University Press. ISBN 9780231530255.
  18. ^ Borger, Julian (26 October 2020). "Republicans closely resemble autocratic parties in Hungary and Turkey – study". The Guardian. Retrieved 7 February 2020.
  19. ^ "Erdogan: The World's Newest Strongman". Bloomberg News. 25 June 2018.
  20. ^ "Trump tariffs, sanctions offer Erdogan excuse for Turkey's economic woes". NBC News. 23 September 2018.
  21. ^ (Jul 2017) «The AKP after 15 years: emergence of Erdoganism in Turkey». Third World Quarterly 39 (9): 1812–1830. DOI:10.1080/01436597.2018.1447371.
  22. ^ (February 2013) «Rising euroscepticism in Turkish politics: The cases of the AKP and the CHP». Acta Politica 48 (3): 326–344. DOI:10.1057/ap.2013.2.
  23. ^ (April 2020) «Rethinking Euroscepticism in Turkey: Government, Opposition and Public Opinion». Ekonomi, Politika & Finans Araştırmaları Dergisi 5 (1): 1–22. DOI:10.30784/epfad.684764.
  24. ^ Kastoryano, Riva (2013). Turkey between Nationalism and Globalization. Routledge. p. 97.
  25. ^ Picq, Manuela (2015). Sexualities in World Politics. Routledge. p. 126.
  26. ^ Bugra, Ayse (2014). New Capitalism in Turkey: The Relationship between Politics, Religion and Business. Edward Elgar Publishing. p. 49.
  27. ^ Yesilada, Birol (2013). Islamization of Turkey under the AKP Rule. Routledge. p. 63.
  28. ^ Guerin, Selen Sarisoy (2011). On the Road to EU Membership: The Economic Transformation of Turkey. Brussels University Press. p. 63.
  29. ^ Bugra, Ayse (2014). New Capitalism in Turkey: The Relationship between Politics, Religion and Business. Edward Elgar Publishing. p. 60.
  30. ^ "When democratic spin conceals a descent into dictatorship". Financial Times. 2022-05-13. Retrieved 2022-05-13.
  31. ^ Are the fortunes of Turkey's AKP on the wane? (en).
  32. ^ Soner Cagaptay (17 October 2015). "Turkey's divisions are so deep they threaten its future". Guardian. Retrieved 27 December 2015.
  33. ^ Erisen, Cengiz (2016). Political Psychology of Turkish Political Behavior. Routledge. p. 102.
  34. ^ (2004) «Centre-right politics in Turkey after the November 2002 general election: Neo-liberalism with a Muslim face». Contemporary Politics 10: 57–74. DOI:10.1080/13569770410001701233.
  35. ^ Turkey | Location, Geography, People, Economy, Culture, & History.

ائشیک باغلانتیلار[دَییشدیر]

ویکی‌آمباردا Justice and Development Party ایله مربوط فایل وار.

شابلون:Political parties of Turkey شابلون:Islamism