حسین شانی

ویکی‌پدیا، آچیق بیلیک‌لیک‌دن
پرش به ناوبری پرش به جستجو

حسین شانی تبریزلی شاعیر و نوحه یازیان و بؤیوک ادیب. اونون آنادان اولماق تاریخی و یاشامینا گوره دوزگون سوزلر یوخدو هابئله بعضی سوزلرده تبریز شهرینده دونیایه گلدی.

حسین شانی تبریزده ۱۳۳۰ یوخسا ۱۳۳۵ ه. قمری ده دونیایه گلدی و چوخ یوخسول یاشادی.

علاقه کسمه میشم بی سبب جماعتدن

تجّرد عالمینه هر گجه گذار ایلرم

رفیقیلر چوخی بیگانه دور حقیقتدن

اوزومی مجمع بیگانه دن کنار ایلرم

رقیب فخری بودور فقردن فراغتی وار

او جاه و عزّته من فقره افتخار ایلرم

یوخسول اولماقا گوره مشهد شهرینه کوچماقا مجبور اوْلدو و بۇ شهریده قند فابریکاسیندا ایشله دی. شانی چتین نوخوشلوق توتموشدی و اونون درمانی یوخوردو. ۳۴ یوخسا ۳۹ ایل یاشادی و قیسا بیر عمرده چوخ اوزون شعرلر و منظوم اثرلر و نوحه لر یازدی.

کیتابی[دَییشدیر]

شانی چوخلو نوحه یازیب و نوحه اوخویانلارا وئرمیشدی اما قیسا عمرده اولاری چاپ ائدماقا مهلت تاپا بیلمه دی

اونون کیتابی حیات وقتی چاپ اولمادی اما سون ایللر سید علی اکبر صدرالدینی منشور چاپخاناسیندا اونون چوخلو شعرلرین یغیب و بیر منظوم کیتابدا یازدی و چاپ اولوندو.

بۇ مشکه دگن اوخ[دَییشدیر]

چوخ آدلیم و یانیخلی بیر شعر حضرت ابوالفضل دیلیندن یازیب

بو مشکه دگن اوخ منی مأیوس ائله دی چوخ

ای کاش دگیدی گوزومه مشکه دگن اوخ

بستیدی حیاتیم بۇ سووا جاندان اوساندیم

سو مشگیمه اوخ دگدی اوزوم جانه دایاندیم

اصغر عطشه من شرر خجلته یاندیم

ای کاش دگیدی گوزومه مشکه دگن اوخ

من جان بکفم وقفدی بۇ جانیم حسینه

یوخ باکیم ئولومدن ولی ای لشکر کینه

وئر می‌شدی منه بۇ قوروموش مشگی سکینه

ای کاش دگیدی گوزومه مشکه دگن اوخ

گوردوم عطشندن سارالوب صورت اصغر

پوزدی پوزولان حالتیمی حالت اصغر

آز یاره ویرون بسدی منه خجلت اصغر

ای کاش دگیدی گوزومه مشکه دگن اوخ

چون اهل وفا کوی وفاده منی یوخلار

تصدیق وئریب احسن ائدر عشقینه چوخلار

بیر گولشن فردوس ائلییوب سینه می اوخلار

ای کاش دگیدی گوزومه مشکه دگن اوخ

اوخ جیسمیمه مایلدی منیم من اوخا مایل

بو اوخ نیه بس گتدی خطا اولمادی حایل

مشگ اوسته دگوب زحمتیمی ایله دی زایل

ای کاش دگیدی گوزومه مشکه دگن اوخ

جان وئرماقا جانانه بوگون تا هوسیم وار

داد ائدسم حسینیم کیمی بیر دادرسیم وار

عجز ائیله مرم دوشمنیمه تا نفسیم وار

ای کاش دگیدی گوزومه مشکه دگن اوخ

لایق دگیل هر چند بۇ جان بۇ باش حسینه

اما منی ائدمیشدی آتام یولداش حسینه

من نوکرم هرگز دگیلم قارداش حسینه

ای کاش دگیدی گوزومه مشکه دگن اوخ

چوخ سعی و تلاش ائیله دیم آخر اوز ایشیمده

قیردیم نقدر دوشمنی بۇ بیر یئریشمده

قول گتدی دئیردیم آپاروم مشگی دیشیمده

ای کاش دگیدی گوزومه مشکه دگن اوخ

تا سو اله گلدی غم و دردیم آزالیشدی

مین همتیمون ضدینه بیر تیر آلیشدی

سو آخدی گوزوم باخدی اورک یاندی آلیشدی

ای کاش دگیدی گوزومه مشکه دگن اوخ

سو وعده سینه چونکی دئمیشدیم گوزوم اوسته

تا سو واریدی من واریدیم اوز سوزوم اوسته

قالسایدی سوقولسوز سورونردیم یوزوم اوسته

ای کاش دگیدی گوزومه مشکه دگن اوخ

مین جانیم اولا ویرماقا بیر ذره یوخ اکراه

لازیمدی اولا باشدا نثار قدم شاه

قول گتدی باشیم قالدی بۇ دور علت دلخواه

ای کاش دگیدی گوزومه مشکه دگن اوخ

بولمم یتیرم آخر عومرومده مرامه

لطفیله گلور شه اوزی دیدار غلامه

خوشدور بۇ باشی اوندا قویام پای ایمامه

ای کاش دگیدی گوزومه مشکه دگن اوخ

هر چند چوخالدوقجا یارا خجلیت آزالماز

اما آزالور اوخ چوخی مندن سوْنرا قالماز

دوشمنده قالان اوخ مگر آراممی آلماز

ای کاش دگیدی گوزومه مشکه دگن اوخ

چوخ سعی ائله‌دیم من بۇ سووون حیفظینه مطلق

شاهد سوزومه بۇ کسیلن الدی بۇ بیرق

مقصود دله اولمادیم افسوس موفق

ای کاش دگیدی گوزومه مشکه دگن اوخ

شانی اوزووی صیدقیله بۇ درگهه سالدون

مقصود دلون حضرت عباسدن آلدون

یوز حیف بیر حسرتده او سرور کیمی قالدون

ای کاش دگیدی گوزومه مشکه دگن اوخ

قایناقلار[دَییشدیر]

بۇ مشگه دگن اوخ

حسین شانی تبریزلی