قاجارلار

ویکی‌پدیا، آچیق بیلیک‌لیک‌دن
(قاجار-دن يوْل‌لاندیریلمیش)
Sublime State of Iran
دولت علیّه ایران
Dowlat-e Aliyye-ye Irān

 

 

1789–1925
 

پرچم نشان نظامی
سرود
Salâm-e Shâh
(Royal salute)

A simple template to center-align content in tables and other places.

Example[دَییشدیر]

متن نمایش
{{وسط|Hello world!}}
Hello world!

To do this without a template, simply use the following code:

<div class="center" style="width:auto; margin-left:auto; margin-right:auto;">...</div>

To center a table, see راهنما:جدول.

Table[دَییشدیر]

Using {{left}} / {{center}} / {{right}}

Header text
اوْرتا

Using {{align|left}} / {{align|center}} / {{align|right}}

Header text
Left
Center
Right

جستارهای وابسته[دَییشدیر]

رده:الگو:موقعیت مکانی متن رده:الگو:کمک‌تایپ رده:الگو:ویکی‌پدیا جایگزین برچسب اکس‌اچ‌تی‌ام‌ال

Map of Iran under the Qajar dynasty in the 19th century.
پایتخت تهران
دیللر


دؤولت
شاه
 - 1794–1797


آغا محمد خان قاجار (first)
 - 1909–1925


احمدشاه قاجار (last)
Prime Minister
 - 1906 Mirza Nasrullah Khan (first)
 - 1923–1925


رضا پهلوی (last)
گئچمیش
 - Qajar dynasty begins 1789
 - Treaty of Gulistan 24 October 1813
 - تورکمن‌چای عهدنامه‌سی 10 February 1828
 - Treaty of Paris 4 March 1857
 - Treaty of Akhal 21 September 1881
 - Pahlavi dynasty begins 1925
یکای پول


qiran[۵]
امروزه بخشی از


آغامحمدخان قاجار

قاجار ائلی، تورک سویلو بیر ائل. قاجار ائلی ایلکین قیزیلباشلاردان ایمیش. قاجارلار آزی ۹جو عصیردن قره‌باغدا، یوزغاتدا، آنادولودا یئرلشن آیدین‌دا و شامدا یئرلشن حلب‌ده و ۱۱جی عصیردن استرآباددا و مروده یاشاییرمیش‌لار. قافقازدا یاشایان قاجارلارین چوخلولوغو و قدیم‌لیگینه گؤره، داغیستان خالقی آزی ۱۳جو عصیره‌جه گنجه، قره‌باغ و ایروان خالقینا قاجار دئیرمیش‌لر. قاجارلار تاریخی‌نین ان اؤنملی حادیثه‌سی آغامحمدخانین قوزانماسی و ۱۲۱۰جو ایلده شاهلیغا چاتماسی دیر.[۶]

شاهلاری[دَییشدیر]

آد باشلانیش سون شاهلیغی
۱.آغامحمدخان قاجار ۱۱۷۰ ۱۱۷۵ ۵ ایل
۲.فتحعلی شاه ۱۱۷۶ ۱۲۱۳ ۳۶ ایل ۸ آی
۳.محمد شاه ۱۲۱۳ ۱۲۲۷ ۱۴ ایل
۴.ناصرالدین شاه قاجار ۱۲۲۷ ۱۲۷۵ ۴۸ایل
۵.مظفرالدین شاه ۱۲۷۵ ۱۲۸۵ ۱۰ایل
۶.محمدعلی‌شاه ۱۲۸۵ ۱۲۸۸ ۳ایل
7.احمدشاه قاجار ۱۲۸۸ ۱۳۰۴ ۱۶ ایل

قایناقلار[دَییشدیر]

  1. Homa Katouzian, State and Society in Iran: The Eclipse of the Qajars and the Emergence of the Pahlavis, published by I. B. Tauris, 2006. pg 327: "In post-Islamic times, the mother-tongue of Iran's rulers was often Turkic, but Persian was almost invariably the cultural and administrative language."
  2. Homa Katouzian, Iranian history and politics, published by Routledge, 2003. pg 128: "Indeed, since the formation of the Ghaznavids state in the tenth century until the fall of Qajars at the beginning of the twentieth century, most parts of the Iranian cultural regions were ruled by Turkic-speaking dynasties most of the time. At the same time, the official language was Persian, the court literature was in Persian, and most of the chancellors, ministers, and mandarins were Persian speakers of the highest learning and ability."
  3. "Ardabil Becomes a Province: Center-Periphery Relations in Iran", H. E. Chehabi, International Journal of Middle East Studies, Vol. 29, No. 2 (May, 1997), 235; "Azeri Turkish was widely spoken at the two courts in addition to Persian, and Mozaffareddin Shah (r. 1896-1907) spoke Persian with an Azeri Turkish accent."
  4. "AZERBAIJAN x. Azeri Turkish Literature". Encyclopaedia Iranica. May 24, 2012. http://www.iranicaonline.org/articles/azerbaijan-x. Retrieved 20 October 2013.; "In the 19th century under the Qajars, when Turkish was used at court once again, literary activity was intensified."
  5. علی‌اصغر شمیم، ایران در دوره سلطنت قاجار، ته‍ران‌: انتشارات علمی، ۱۳۷۱، ص ۲۸۷
  6. قاجار، اسلامیکا

2.[۱] حقایق الاخبار الناصری