ایمانوئل کانت

ویکی‌پدیا، آچیق بیلیک‌لیک‌دن
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Immanuel Kant
Kant gemaelde 3.jpg
Portrait by Johann Gottlieb Becker, 1768
دوْغوم ۲۲ آوریل ۱۷۲۴
Königsberg, East Prussia, Kingdom of Prussia
(present-day کالینینقراد, روسیه)
اؤلوم

۱۲ فوریه ۱۸۰۴ میلادی (۷۹ یاش)
Königsberg, East Prussia, Kingdom of Prussia
میلیت پروس
تحصیل Collegium Fridericianum
كونیقسبرق بیلیم‌یوردو
(B.A.; M.A., April 1755; PhD, September 1755; PhD,[۱] August 1770)
عصر آیدینلانما چاغی
منطقه Western philosophy
مکتب
Institutions University of Königsberg
Theses
Academic advisors مارتین کنوتسن, Johann Gottfried Teske (M.A. advisor), Konrad Gottlieb Marquardt[۱۱]
Notable students Jakob Sigismund Beck, یوهان قوتلیب فیشته, یوهان قوتفرید هردر, Karl Leonhard Reinhold (epistolary correspondent)
اساس ماراقلار
گؤرکملی فیکیرلر
ایمضا
Immanuel Kant signature.svg

ایمانوئل کانت (آلمانجا: Immanuel Kant) — گؤرکملی آلمان فیلوسوفو، نوکلاسیک آلمان فلسفه‌سینین بانی‌سی، چاغداش آوروپا فلسفه تاریخی‌نین ان نفوذلو نماینده‌لریندن، باتی اوروپادا آیدینلانما چاغینین سوْن بؤیوک فیلوسوفلاریندان بیری.


حیاتی[دَییشدیر]

ایمانوئل کانت

ایمانوئل کانت ۱۷۲۴-جو ایل آوریلین ۲۲-ده کؤنیقسبرق شهرینده کاسیب یهرچی عائله‌سینده دوغولموش‌دور. مقدس ایمانوئلون شرفینه اوْنا بۇ آد قۇیولموش‌دور. آتاسینین واخت‌سیز وفاتی اوْنا بیلیم یوردو بیتیرمه‌یه ایمکان وئرممیش و ایمانوئل ۱۰ یاشی اوْلارکن ائو معلم‌لییی ائتمه‌یه باشلامیش‌دیر.

۱۷۵۵-جی ایلده کانت تِز مۆدافیه ائتدیی و دوکتولوق درجه‌سی آلدیغی اۆچون بیلیم یوردو‌ده معلم کیمی درس دئمک ایختیاری قازانمیش‌دیر.

۱۷۷۰-۱۷۹۷-جی ایللرده کانت بیلیم یوردو‌ده داها گئنیش ساحه‌ده — فلسفه، ریاضیات، فیزیک علملری ساحه‌سینده معلم‌لیک ائتمیشدیر.

ساغلاملیغینین قئیدینه قالاراق اؤزونو چوْخ جدی رژیم‌ده ایشلمه‌یه مجبور ائتمیشدیر. بۇنا گؤره ده چوخ دوْستلاریندان داها چوْخ یاشامیش‌دیر.

عائله‌لی اوْلمامیش‌دیر.

فلسفه‌سی، یارادیجی‌لیغی[دَییشدیر]

کانت فلسفه‌ده چئوریلیش ائتمیش ، ایدراکی اؤز قانونلاری ایله جریان ائدن فعالیّت کیمی دٌیرلندیرمیش‌دیر.

قایناقلار[دَییشدیر]

  1. قایناق خطاسی برچسب <ref> نامعتبر؛ متنی برای ارجاع‌های با نام RGT وارد نشده‌است
  2. Frederick C. Beiser, German Idealism: The Struggle Against Subjectivism, 1781–1801, Harvard University Press, 2002, part I.
  3. Rockmore, Tom (2004). On Foundationalism: A Strategy for Metaphysical Realism. Rowman & Littlefield. pp. 65. ISBN 978-0-7425-3427-8. 
  4. (2015) «Kant on Universals». History of Philosophy Quarterly 32 (4): 335–52.
  5. Hanna, Robert (January 2008). «Kantian non-conceptualism». Philosophical Studies 137 (1): 41–64. DOI:10.1007/s11098-007-9166-0.
  6. The application of the term "perceptual non-conceptualism" to Kant's philosophy of perception is debatable (see Hanna, Robert. "The Togetherness Principle, Kant's Conceptualism, and Kant's Non-Conceptualism: Supplement to Kant's Theory of Judgment". In Zalta, Edward N. Stanford Encyclopedia of Philosophy. ).
  7. Santos, Robinson dos; Schmidt, Elke Elisabeth (2017). Realism and Antirealism in Kant's Moral Philosophy: New Essays. Walter de Gruyter GmbH & Co KG. p. 199. ISBN 9783110574517. Kant is an indirect realist. 
  8. The Coherence Theory of Truth (Stanford Encyclopedia of Philosophy)
  9. David, Marian. "The Correspondence Theory of Truth". In Zalta, Edward N. Stanford Encyclopedia of Philosophy (Fall 2016 ed.). Metaphysics Research Lab, Stanford University. Retrieved 2019-10-18. 
  10. Hanna, Robert, Kant, Science, and Human Nature. Clarendon Press, 2006, p. 16.
  11. Biographies: Königsberg Professors – Manchester University Archived 2016-12-26 at the Wayback Machine.: "His lectures on logic and metaphysics were quite popular, and he still taught theology, philosophy, and mathematics when Kant studied at the university. The only textbook found in Kant's library that stems from his student years was Marquardt's book on astronomy."
  12. KrV A51/B75–6. See also: Edward Willatt, Kant, Deleuze and Architectonics, Continuum, 2010 p. 17: "Kant argues that cognition can only come about as a result of the union of the abstract work of the understanding and the concrete input of sensation."
  13. Burnham, Douglas. "Immanuel Kant: Aesthetics". Internet Encyclopedia of Philosophy. Retrieved 2019-10-18. 
  14. KpV 101–02 (=Ak V, 121–22). See also: Paul Saurette, The Kantian Imperative: Humiliation, Common Sense, Politics, University of Toronto Press, 2005, p. 255 n. 32.
  15. Kuehn 2001, p. 251.
  16. I. Kant, Theoretical Philosophy: 1755–1770, Cambridge University Press, p. 496
  17. Josephson-Storm, Jason (2017). The Myth of Disenchantment: Magic, Modernity, and the Birth of the Human Sciences. Chicago: University of Chicago Press. pp. 185–86. ISBN 978-0-226-40336-6. 


قایناق خطاسی برچسب <ref> برای گروهی به نام «lower-alpha» وجود دارد، اما برچسب متناظر با <references group="lower-alpha"/> یافت نشد یا </ref> بسته یافت نشد.